Iris Jacobs, 12 mei 2011
Oeganda Jinja 26°

De rondreis met mijn familie en mijn nieuwe projec

De afgelopen 2 weken heb ik rondgereisd met mijn Familie en Sander. Het waren 2 drukke, maar ook enorm leuke weken. We hebben veel gezien dus ik kan weer een hoop wilde dieren op mijn lijstje toevoegen.
We zijn onze trip hier in Jinja begonnen. Hier hebben we de eerste 3 dagen doorgebracht. De zondag met Pasen zijn we naar de kerk geweest in Mpumudde. Na de kerk zijn we uitgenodigd om te gaan eten op het Destitude Home bij de familie waar ik de voorgaande week gewoond heb. Hier hadden ze enorm veel eten voor ons voorbereid, wat erg goed smaakte. Na een rondleiding gekregen te hebben over het terrein en in mijn huisje zijn we weer terug gegaan naar Two Friends waar we momenteel verblijven. Hier hebben we de rest van de middag lekker uitgerust bij het zwembad.
De volgende ochtend hebben we het ook nog rustig aan gedaan en een aantal zijn naar de Nijl geweest. Smiddags was er een Nederlandse middag georganiseerd in Flavours. Hier trad de vader van Marloes (haar ouders zijn afgelopen vrijdag aangekomen) op met zijn accordeon. Ook stonden er wat standjes met souveniers en was er een barbecue georganiseerd. Al met al een gezellige boel, want er werden allerlei Nederlandse meezing nummers gespeeld.
Dinsdag ochtend vertrokken we uit Jinja op weg naar ons eerste verblijf in Queen Elisabeth National Parc. Dit was een lange tocht van zo’n 8 uur. Hier deden we gelijk weer wat impressies op van het afrikaanse landschap en bij aankomst in de lodge waren we ook verbluft van het mooie uitzicht. We keken namelijk over de Savanne vlakte van het park uit! ’s Avonds lekker gegeten van het buffet en besproken wat we morgen gaan doen. We beginnen ’s ochtends vroeg met een game drive en ’s middags de boottocht op het Kazinga channel. We hebben deze dag echt enorm veel dieren gezien. Met de game drive hebben we eerst de boomleeuwen gezien. Ze lagen echter nog niet in de bomen, omdat we erg vroeg waren en het dan nog koel genoeg is om op de open vlakte te liggen. Maar vanaf hier konden we de leeuwen wel mooi bekijken. Ook liepen er heel veel soorten antilopen rond, zwijnen, waterbucks, buffels en veel verschillende soorten vogels. Vervolgens zijn we doorgereden opzoek naar nijlpaarden. Al snel hadden we ze gevonden, maar we konden ze niet goed zien omdat ze op redelijke afstand van ons vandaan in het water stonden. Nijlpaarden leven overdag namelijk in het water omdat hun huid anders verbrand, ’s nachts gaan ze het land op om te grazen. Na de nijlpaarden zijn we naar de opstapplaats van de boot gereden. Onderweg zijn we nog een aantal groepen olifanten tegen gekomen. Een van de groepen was net een modderbad aan het nemen, wat erg leuk is om te zien..
Tijdens de boottrip hebben we ook weer heel wat dieren gespot. Langs de oever stonden weer heel veel olifanten, buffels, zwijnen, krokodillen en hippo’s. De hippo’s hebben we hier veel beter kunnen zien omdat we met de boot dichter bij konden komen. Op de terugweg naar onze lodge zijn we ook nog een hele groep Babboons (apen) tegen gekomen.
Donderdag zijn we onze trip weer voort gaan zetten richting de Murchison Falls. We hebben eerst een overnachting gehad in Fort portal en vervolgens overnacht in Masindi. De weg van Queen Elisabeth naar Murchison is namelijk onverhard en erg lang, een vermoeiende reis dus. In beide steden hebben we wat rondgekeken, souveniers winkels bezocht en verder gezellig op het verblijf gezeten. Ook hebben we in Masindi alvast bekeken wat we precies willen gaan doen in het park.
Op zaterdag ochtend zijn we weer op tijd vertrokken richting het park. Bij de ingang van het park zit een vrouwengroep die trips organiseert om mensen een indruk te geven van het Ugandese leven. Ze waren echter niet echt voorbereid op onze komst dus hebben we maar besloten dit op de terugweg te doen. ’s Middags zijn we langs de watervallen in het park geweest. Eerst hebben we een kleine wandeling gemaakt, waardoor je de watervallen vanaf verschillende punten kunt bekijken en vervolgens zijn we naast de waterval uitgekomen. Echt onwijs mooi en indrukwekkend om te zien hoe veel en vooral hoe hard het water tussen de rotsen uit komt.
Zondag ochtend ging om 5.30 de wekker om op pad de gaan door het park. Samen met een gids zijn we vooral op zoek geweest naar het luipaard. Helaas hebben we hem niet kunnen vinden, maar wel was het weer een mooie tocht. We zijn een aantal groepen giraffen tegen gekomen die ik ook nog nooit had gezien. Ook zijn we een mannetjes leeuw tegen gekomen. Een met zo’n hele grote bos manen. Onze trip was dus ondanks het missen van het luipaard toch geslaagd. ’s Middags is papa gaan vissen bij de Murchison Falls, Sander en ik zijn mee gegaan op de boot. Alhoewel het in het begin niet echt leek te lukken met het vangen van vis heeft hij met maar 1 aas vis toch een enorme nijlbaars binnen gehaald. Zo’n enorme vis had ik echt nog nooit gezien, ze moesten hem met 2 man vast houden want hij woog zo’n 80 kg! Papa’s vakantie kon dus niet meer stuk..
De volgende dag zijn we langs de vrouwengroep geweest. We hebben een rondleiding gehad langs 3 huisjes. Bij elk huisje vertelde iemand een verhaal, dit ging over het trouwritueel, de geboorte en het jagen. Toen we hier klaar waren zijn we onze trip vervolgt naar Kampala. Tijdens dat we even geld wilden gaan pinnen bij een winkelcentrum hoorden we schoten en kwamen er mensen onze kant op gerent. Al snel bleek het traangas te zijn want iedereen wreef in zijn ogen en gooide water in zijn gezicht. Gelukkig hebben wij er geen last van gehad omdat we er ver genoeg van af stonden, maar toch was het best eng omdat wij dit gewoon niet gewend zijn. Na even gewacht te hebben bleek het weer veilig te zijn en konden we verder naar het hotel.
In Kampala hebben ze een grote craft markt, echt de place to be wanneer je souvenirs wil shoppen. Na hier een aantal uur gespendeerd te hebben en iedereen wel met een drum, giraf of ander souvenir aan kwam zijn we weer door gereden naar Jinja. Hier verbleven we bij de Bujangali Falls. Dit is een enorm mooi stukje van de Nijl, waar we de volgende dag met z’n 5en zullen gaan raften. Ondanks dat ik dit ook al met de meiden had gedaan was het toch weer heel anders. Dit keer zijn we namelijk wel omgeslagen wat achteraf toch ook wel heel leuk is. Na het raften zijn we weer terug gegaan naar Jinja, hier verblijven we onze laatste nachten weer in Two Friends. We hebben in deze laatste dagen nog een aantal keer de main street bezocht, we zijn lang het ziekenhuis geweest en ook heb ik ze de markt laten zien. Verder hebben we het rustig aan gedaan en lekker nog even uitgerust van de toch wel vermoeiende trip.


Nadat ik iedereen zaterdag uitgezwaaid had begon het Afrikaanse leven weer. Iedereen was in het weekendhuis dus ik werd gelijk weer met open armen ontvangen. ’s Avonds eindelijk weer zelf gemaakt voedsel. Alhoewel restaurant eten altijd erg lekker is, ik was het standaard menu wel even beu. Daarna gezellig met z’n allen een filmpje gekeken en toen al vrij snel naar bed gegaan want ik was redelijk moe. Ook moesten we er de volgende ochtend weer op tijd uit, want de volgende leuke activiteit stond alweer op het programma. Namelijk paardrijden langs de Nijl. Dit was echt ontzettend leuk! Eerst met de hele groep en na een tijdje werd de groep opgesplitst in ervaren en onervaren. De trip die toen volgde was echt super, in volle galop tussen het mais en op de wegen tussen de dorpen. Echt genieten dus. Al was Laura het daar niet helemaal mee eens, de rit was misschien toch iets te hoog gegrepen wat ze de dagen erna nog wel gevoeld heeft!
In de middag mijn eigen plekje gecreëerd in het weekendhuis, hier verblijf ik vanaf nu tot het eind van ons verblijf. Ik ben maandag namelijk begonnen op het Hospice.
Voor het eerst in de 3 maanden een keer vroeg uit bed om te gaan werken. Om 8 uur werden we namelijk op het Hospice verwacht. Hier beginnen we de dag met zang en gebeden. Dit doen ze om de dag goed te beginnen, maar ook wordt dit moment gebruikt om zaken op de werkvloer te bespreken. Dit is gelijk al een fijne instelling om te zien in vergelijking met de werkhouding in het ziekenhuis.
Na het ochtendritueel zijn we voor het eerst het veld in gegaan. Dit houdt in dat we met een auto de dorpen in gaan om de terminaal zieke patiënten te bezoeken. Je hebt home visits, dit zijn de patiënten die te ziek zijn om naar het dorpscentrum te komen. De andere groep is nog vitaal genoeg om naar de health centers te komen. Op deze health centers zijn community volunteers aanwezig. Zij houden van hun eigen dorp/community bij wie er ziek zijn en dus zorg nodig hebben.
De afgelopen 3 dagen hebben we zowel home visits als health centers bezocht. Het viel me nog mee met de heftige casussen. Maar wel is het raar om voor het eerst in contact te komen met bijvoorbeeld aids besmette patiënten of patiënten met TBC. Op zo’n moment sta je weer even stil bij het feit dat je niet aan alle mensen kunt zien dat ze een ziekte dragen.
Een ding dat me enorm is opgevallen deze dagen is dat ze echt de tijd voor de patiënten nemen. Eigenlijk een heel mooi beroep, je probeert de mensen namelijk een zo mooi mogelijk einde van hun leven te geven. Ook steun je de familie tijdens de ziekte, maar na het overlijden krijgen ze ook nog support van het Hospice. Zowel in de vorm van geld, maar ook in de vorm van gesprekken met de nabestaanden.
Al met al heb ik de afgelopen weken weer enorm veel meegemaakt en was het super om iedereen weer te zien..

Met HalloBuitenland.nl kun je Iris in Oeganda echt goedkoop bellen!